April 22nd, 2009

never after

Malipas ang isang taon na ang nakalipas nung huling blog ko dito.

 

 

alam kong mabait ka.

alam kong ayaw mo kong masaktan.

alam kong ayaw mong may masira.

alam ko naman na malaki yung mali ko, nag promise ako ndi ko naman tinupad. katangahan ko yun.

sana maintindihan nila at maintindihan mo kaya kita "sinolo" para mafeel mo na napaka-especial mo para sa akin.

hindi ba pumasok sa isip mo na napaka-meaningful/mahalaga yung gabing yon na naging disaster.

tsaka hindi ko naman inaasahan na maging disaster yung party. plinano ko ng maayos ang lahat para maging

masaya ka/tayo. sorry sa mga nagyari na hindi ka nais nais. ayaw ko man mag "moment" nung gabi pero naisip ko din na

kailangan na ng ma-settle ang lahat. naisip ko din na wala ng ibang time? opportunity para magkasama tyo ng tayong

dalawa lang. mali na kung mali dahil inambush kita e. e kelan ko pa masasabi ang lahat? kung kelan may isang

taong tatalo ulit sa akin. hindi ko rin magets kung bakit nagagalit sila, pedeng magtampo. bakit hindi nila ako

maintindihan at mapagbiyan itong minsan na tyong magkasama. wag naman sana silang masyadong manhid sa

mga nakikita nila . alam kong "spalding" ako at ang keso ko pero totoo naman e. alam kong hindi mo sinabi na

maghintay ako. maghihintay ako sabi ko. choice ko yun. kahit ano man ang mangyari. siguro

masaktan na kung masaktan. siguro ako lang itong nagpapaka-positive kahit lahat na nagsabi na wala na. move on.

sabi nila masasaktan lang ako at aasa. pero tangina. masaktan na talaga kung masaktan at least nag effort ako.

hindi ba maisip ng tao na hindi na din to katulad ng highschool na simpleng crush lang na lumilipas kung simpleng

crush lang to dapat sana hindi na ako nagkakaganito sa kanya. sana naman maintindihan nila ako.ganun ba

kahirap intindihin yung sitwasyon.

 

bulag lang ba talaga ako? o ako lang talaga yung manhid na makulit.

mali na kung mali. mahirap na kung mahirap. masaktan na kung masaktan. maghintay na kung maghintay.

Currently feeling: sad
Posted by mrlonely2307 at 03:26 AM | 3 comment
Login to your account to post comment

You are not logged into your Tabulas account. Please click here to login.

Post comment as a guest

Your name:

Your email: (will not be posted publicly)

Your website:



Comment posted on April 22nd, 2009 at 06:55 AM
mabuhay tayong mga emo! sapagkat halos silang lahat ay nagpapakamatay na! seriously, i'm done and over with sa ganitong sitwasyon. it didn't work out. pero totoo, nothing beats the feeling na hinayaan mong masaktan ka't ginawa mong lahat para iparamdam sa taong yon kung gaano siya kaespesyal. problema nalang nila kung di nila yon maaappreciate. minsan sa buhay nila papasok yun sa isip nila't manghihinayang. at least tayo no regrets! hindi kita pipigilang magbulagbulagan o magpakamanhid sabe mo nga. minsan kailangan talaga natin yang maranasan. para masabi mo sa sarili mong ibinigay mo lahat. ayon nga sa "chil princesses" (ngek!) "tanging ang pusong walang laman lamang ang mkapagiimbita ng bagong pag-ibig" good luck sa samahang SP (SawimPuso) good luck saten tsong!
Comment posted on April 22nd, 2009 at 04:11 AM
Please comment on my kikay artwork. Just rate 1 to 5 where 5 is the highest...
If I may suggest, a 4 or 5 rate would be a blessing for me. d;)


Thank you in advance! God bless you. Cool blogsite! Keep blogging friend! ^_^

Pasensya na po sa abala. d;)
Comment posted on April 22nd, 2009 at 03:36 AM
oh boy!